Żyłem z wami, cierpiałem i płakałem z wami,
Nigdy mi, kto szlachetny, nie był obojętny,
Dziś was rzucam i dalej idę w cień — z duchami —
A jak gdyby tu szczęście było — idę smętny.

Nie zostawiłem tutaj żadnego dziedzica
Ani dla mojej lutni — ani dla imienia; —
Imię moje tak przeszło jak błyskawica
I będzie jak dźwięk pusty trwać przez pokolenia.

Lecz wy, coście mnie znali, w podaniach przekażcie,
Żem dla ojczyzny sterał moje lata młode;
A póki okręt walczył — siedziałem na maszcie,
A gdy tonął — z okrętem poszedłem pod wodę…

Ale kiedyś — o smętnych losach zadumany
Mojej biednej ojczyzny — przyzna, kto szlachetny,
Że płaszcz na moim duchu nie był wyżebrany,
Lecz świetnościami dawnych moich przodków świetny.

Niech przyjaciele moi w nocy się zgromadzą
I biedne moje serce spalą w aloesie,
I tej, która mi dała to serce, oddadzą —
Tak się matkom wypłaca świat — gdy proch odniesie…

Niech przyjaciele moi siądą przy pucharze
I zapiją mój pogrzeb — oraz własną biedę:
Jeżeli będę duchem — to się im pokażę,
Jeśli Bóg mię uwolni od męki — nie przyjdę…

Lecz zaklinam — niech żywi nie tracą nadziei
I przed narodem niosą oświaty kaganiec;
A kiedy trzeba — na śmierć idą po kolei,
Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec!…

Co do mnie — ja zostawiam maleńką tu drużbę
Tych, co mogli pokochać serce moje dumne;
Znać, że srogą spełniłem, twardą bożą służbę
I zgodziłem się tu mieć — niepłakaną trumnę.

Kto drugi tak bez świata oklasków się zgodzi
Iść… taką obojętność, jak ja, mieć dla świata?
Być sternikiem duchami napełnionej łodzi,
I tak cicho odlecieć — jak duch, gdy odlata?

Jednak zostanie po mnie ta siła fatalna,
Co mi żywemu na nic…tylko czoło zdobi;
Lecz po śmierci was będzie gniotła niewidzialna,
Aż was, zjadacze chleba — w aniołów przerobi.

Christopher Robin
Had wheezles
And sneezles,
They bundled him
Into
His bed.
They gave him what goes
With a cold in the nose,
And some more for a cold
In the head.
They wondered
If wheezles
Could turn
Into measles,
If sneezles
Would turn
Into mumps;
They examined his chest
For a rash,
And the rest
Of his body for swellings and lumps.
They sent for some doctors
In sneezles
And wheezles
To tell them what ought
To be done.

All sorts and conditions
Of famous physicians
Came hurrying round
At a run.
They all made a note
Of the state of his throat,
They asked if he suffered from thirst;
They asked if the sneezles
Came after the wheezles,
Or if the first sneezle
Came first.
They said, "If you teazle
A sneezle
Or wheezle,
A measle
May easily grow.
But humour or pleazle
The wheezle
Or sneezle,
The measle
Will certainly go."
They expounded the reazles
For sneezles
And wheezles,
The manner of measles
When new.
They said "If he freezles
In draughts and in breezles,
Then PHTHEEZLES
May even ensue."

Christopher Robin
Got up in the morning,
The sneezles had vanished away.
And the look in his eye
Seemed to say to the sky,
"Now, how to amuse them to-day?"